اگر ترسو، خسیس، بخشنده، گوشه‌گیر، اجتماعی و... هستیم،ریشه‌اش در کودکی است.

محیط‌اجتماعی و خانواده تاثیری فوق‌العاده بر رفتار کودک دارد. برخورد پدر و مادر با یکدیگر و فرزند خود، تمایلات و گرایشات کودک در همسالان خود از عمده دلایل تاثیرپذیری کودک می‌باشد.

با مطالعه در زمینه شناخت رفتار کودکان و مدیریت و رفتار فرزند خود تا حدود زیادی می‌توانیم فرزند خود را از این ترس‌ها و محدودیت‌ها که در بزرگسالی گریبانش را می‌گیرد و مانع از رشد و شکوفایی توانایی‌ها و ارزش‌های فرد در بزرگسالی می‌شود، جلوگیری کرد.

با رفتار صحیح و منطقی می‌توانیم سلامتی روانی کودکان‌مان را تضمین کنیم. باشد که با الگوی صحیح رفتاری، فرزندانی از نظر روانی سالم و در نهایت اجتماعی سالم‌تر داشته باشیم.